ترجمهء كنى در نام اشخاص ، مانند پسر فضا و پسر عباس و پسر سيرين بجاى ابن فضا و ابن عباس و ابن سيرين از موارد نادر ترجمهء اعلام اشخاص در زبان فارسى است كه مكررا درين متن استعمال شده . به كار رفتن بيوفتد ( ص 4 ) ، هاموار ( هموار ، 38 ) ، باستاد ( 56 ) ، بيستد ( 105 ) ، بيستاد ( 131 ) ، جورب ( جوراب ) ، سرون ( سرو ، 159 ) ، برسته ( برشته ، 107 ) ، چركن ( - چركين ، 102 ، 320 ) هم از موارد و وجوه كهنهء استعمال كلمات درين كتاب است . موارد و استعمال « باز » و « با » و « را » به سبكى كه در متن ديده مىشود وسيلهء شناخت و دلالت تامّ بر قدمت متن است ، از جمله در موارد زير : - « باز تن شود . . . او را باز جاى فرستد » ( ص 4 ) ، « باز جاى . . . باز هشتن » ( 5 ) ، « و مثلهاى حكمت باز آن متّفق و باز آن اصلها خواند . . . بازدان . . . به يك بار باز نخواند » ( ص 21 ) - « . . . و خداى تعالى آن دانش را از تو باز ستاند . . . » ( 16 ) ، « . . . و زمينى را كه برو سبزى را چيرگى بود » . - « با دست توانى آوردن » ( 37 ) ، « و نرمى با گوشه نهاده » ( 56 ) . خصائص رسم الخطّى و لهجه‌اى در نسخه 1 ) استعمال تشديد در الفاظ فارسى : خرّمى « 1 » ( ص 9 ) ، زرّ ( 31 ، 116 ، 158 ) ، كرّى ( 88 ) ، آجرّ ( 91 ، 92 ) ، ترّ ( 92 ، 108 ، 155 ) ، ترّه ( 97 ، 121 ) ، پرّ ( 106 ، 39 ) ، ببرّيد ( 113 ، 160 ) ، گرّى ( 127 ) ، بچّگان ( 157 ) . 2 ) ضبط كلمات براساس تلفظ كاتب : چنان ( موارد متعدد ) ، سپرى ( 308 ) ، بدريد ( 318 ، 337 ) ، دريده ( 319 ) ، جوان ( 342 - به فتح ، درحالىكه در نسخ قديم

--> ( 1 ) - البته در بعض موارد هم بدون تشديد و نيز به صورت « خورمى » ( 355 ) استعمال شده است .